Vierdaagse? Geen Weg Terug – Rijnstate Weet Het Al!

De voorbereiding voor de 4daagse is nog in volle gang. Herman& Greet staan ongeduldig te wachten in de gang. Even  rust , voor het los gaat. Er zijn een aantal kilometers gelopen. De hitte is getrotseerd,  de wijn geproefd. Ik ben er (denk) ik klaar  voor. Maar dan... dan gebeurt het.
Je reageert op een onschuldig mail op je werk (Rijnstate, waarin je  enthousiast bericht over je deelname aan de 4 daagse en het goede doel waar voor je loopt.
Leuk, denk je nog. Collega’s zullen vast wat duimpjes opsteken, misschien een “Zet ‘m op!” of een bemoedigend gifje. Een mooie donatie 
Maar  het ook wordt opgepikt op intranet.
In de nieuwsbrief. En op de socials 
“Onze topper loopt de Vierdaagse!”
PANIEK.
Want nu is er geen weg meer terug.
Je kunt niet meer halverwege dag 2 afhaken met het excuus “de zool liet los” of “ik hoorde een polonaise bij een camping en ben afgehaakt voor een feestje.”
Nee. Rijnstate kijkt mee.
De hele organisatie. De hele zorg. Heel. Veel. Oogballen.
En ergens... is dat ook wel mooi.
Want waar het eerst gewoon “een wandeltochtje” was (lees: vier dagen vrijwillig jezelf slopen), is het nu een missie geworden. Een statement. Een eer.
Ik loopt niet meer alleen voor mezelf,  maar voor al die hondjes  die het leven van veel mensen net een stukje makkelijker en leuker  maken.  En in mijn hart loop ik ook voor al die mensen in de zorg.
De druk is hoog.
Maar hé, ik ben een zorgprofessional. Ik weet hoe ik onder druk presteer.
En met een beetje geluk is er bij de finish een collega met een glas wijn (of een ORS).
Dat zou dan pas echt zorg op maat zijn.